آن نور هر دودیده اگر می دهد رضا

تا آفتاب و ماه مسخر شود مرا

روزی که کاسه سرم از خاک پر کنند

از بوی او دماغ معطر شود مرا

بگذار تا دودیده به خون تر شود مرا

هر ساعتم چنان کند از غصه پایمال

کز دست او فعان به فلک بر شود مرا