هر ساعتم چنان کند از غصه پایمال

از بوی او دماغ معطر شود مرا

آن نور هر دودیده اگر می دهد رضا

بگذار تا دودیده به خون تر شود مرا

کز دست او فعان به فلک بر شود مرا

مشکل شکفته گرددم از وصل او گلی

لیکن چه خارها که به دل در شود مرا!