ای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا

چون نیست یار در غم او هیچ کس مرا

سیر آمدم ز عیش، که بی دوست میکنم

بی او چه باشد؟ ازین عیش بس مرا

از روزگار غایت مطلوب من کسیست