از روزگار غایت مطلوب من کسیست

ای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا

سیر آمدم ز عیش، که بی دوست میکنم

بی او چه باشد؟ ازین عیش بس مرا

و آنگه کسی، که نیست جزو هیچ کس مرا

ای ساربان شبی که کنی عزم کوی او

آگاه کن، یکی به صدای جرس مرا