آگاه کن، یکی به صدای جرس مرا

از روزگار غایت مطلوب من کسیست

و آنگه کسی، که نیست جزو هیچ کس مرا

ای ساربان شبی که کنی عزم کوی او

یک بوسه دارم از لب شیرین او هوس

وز دل برون نمی رود این هوس مرا

از عمر خود من آن نفسی شادمان شوم