گر بری نزدیک خود روزی به مهمانی مرا؟

همچو الحمدم فکندی در زبان خاص و عام

لیک خود روزی بحمدالله نمی خوانی مرا

ای که در خوبی به مه مانی چه کم گردد زتو

دست خویش از بهر کشتن بر کسی دیگر منه

می کشم در پای خود چندان که بتوانی مرا

با رقیبانت نکردم آنچه با من میکنند