گر بشنود جفا که تو در شهر می کنی

ترسم که: نرگست بفریبد گواه را

روزی چنان بگریم ازین غم، که اشک من

ز آن خاک آستان بدماند گیاه را

خسرو بی اغیان نفرستد سپاه را

شد سالها که بنده تست اوحدی، دریغ

کز حال بندگان خبری نیست شاه را