در نمی شاید نوشتن نامه بنوشته را

خال او حال مرا برهم زد و خونم بریخت

با که گویم حال این خال به خون آغشته را؟

آسمان برنامه عمرم نبشتست این قضا

خاک کوی او بهشتم بود هشتم، لاجرم

این زمان در خاک می جویم بهشت هشته را

کمتر از شمعی نشاید بود و گر سر می رود