ای که با هر کس چو گل بشکفته ای

گر چه کوته دیده ای دیوار ما

شکر آن که خواب می گیرد به شب

رحمتی بر دیده بیدار ما

بیش ازین نتوان نهادن خار ما

کاشکی آن رخ نبودی در نقاب

تا نکردی مدعی انکار ما