ضامن ما در غم او اوحدی شیفته بود

هم به کف آورد غرض پیر جهان گشته ما

نفس بفرمود بسی، من ننشستم نفسی

تا همگی سود نشد سود زیان گشته ما

این نفس از غم برهد مرد ضمان گشته ما