چون کنم، کندر نمی آید ز خواب؟

بند کن زلف جهان آشوب را

گر نمی خواهی جهانی را خراب

رنج من زان چشم خواب آلود تست

زلف را وقتی اگر تابی دهی

آن تو دانی، روی را از من متاب

من که خود میمیرم از هجران تو