همه در حلقه آن زلف چو مارست امشب

دیده آن که نمی خفت و سعادت می جست

گو: نگه کن، که سعادت بگذارست امشب

آن بهشتی، که ترا وعده به فردا دادند

گل این باغچه بی خار نباشد فردا

گل بچینید، که بی زحمت خارست امشب

عید را قدر نباشد بر شبهای چنین