بدین سخن نتوان رفت در جوال امشب

به حکم آنکه ندارم حضور بی رخ دوست

مرا نماز حرامست و می حلال امشب

ز باده خوردن اگر منع می کنندم خلق

ز عشرت و طرب و باده هیچ باقی نیست

ولی چه سود؟ که دوریم از آن جمال امشب

گرم نه وعده دیدار باز دادی دل