که: آستانه پرستی کنم چو خاک درت

ز پاسبانی همسایه گرد بام و درت

بدان رسید که دزدیده می کنم نظرت

درون خانه چو ره نیست، چاره آن دانم

هزار بار گر از خدمتم برانی تو

دگر بیایم و خدمت کنم به جان و سرت

گر التفات به زر دیدمی ترا روزی