گر التفات به زر دیدمی ترا روزی

که: آستانه پرستی کنم چو خاک درت

هزار بار گر از خدمتم برانی تو

دگر بیایم و خدمت کنم به جان و سرت

ز رنگ چهره خود در گرفتمی به زرت

تو بسته ای کمری بر میان به کینه من

مرا چه طرف ز مهر تو چشم بر کمرت؟