روی میپیچد، که دشمن در قفاست

عارض او در خم زلف چو مار

آرزویی در دهان اژدهاست

عیب نتوان کرد اگر روزی دو، دوست

نام او بیگانه قاصد کرده ام

ورنه می دانم که با جان آشناست

یک دم از دستش نمی دانیم داد