نام او بیگانه قاصد کرده ام

آرزویی در دهان اژدهاست

عیب نتوان کرد اگر روزی دو، دوست

روی میپیچد، که دشمن در قفاست

ورنه می دانم که با جان آشناست

یک دم از دستش نمی دانیم داد

گر چه دستش دایم اندر خون ماست