گر چه دستش دایم اندر خون ماست

نام او بیگانه قاصد کرده ام

ورنه می دانم که با جان آشناست

یک دم از دستش نمی دانیم داد

آنکه او را دور کرد از من چه کرد؟

چون ز مهر او سر مویی نکاست

عشقبازی را خطا نتوان شمرد