گر فتنه می شویم بر آن روی، طرفه نیست

تا زنده ایم، یاد لبش بر زبان ماست

ذکرش دوای درد دل ناتوان ماست

زیرا که یار فتنه آخر زمان ماست

گیرم که مهر او ز دل خود برون برم

این درد را چه چاره؟ که در مغز جان ماست