گر شنیدی که بجز فکرت تو کارم هست؟

حیفت آمد که: دمی بی غم هجران باشم

زانکه امید به وصل تو چه بسیارم هست!

آخر، ای باد، که داری خبر از من تو بگوی:

گر بغیر از کمر طاعت او می بندم

بر میان کفر همی بندم و زنارم هست

در نهان چاره بند غم او می سازم