بر میان کفر همی بندم و زنارم هست

آخر، ای باد، که داری خبر از من تو بگوی:

گر شنیدی که بجز فکرت تو کارم هست؟

گر بغیر از کمر طاعت او می بندم

در نهان چاره بند غم او می سازم

با کسی گر سخنی نیز به ناچارم هست

گفت: بیخت بکنم، گر گل وصلم جویی