گفت: بیخت بکنم، گر گل وصلم جویی

بر میان کفر همی بندم و زنارم هست

در نهان چاره بند غم او می سازم

با کسی گر سخنی نیز به ناچارم هست

بکند بیخ من آن دلبر و اقرارم هست

زر طلب می کند آن ماه و ندارم زر، لیک

تن بی زور و رخ زرد و دل زارم هست