کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 11

گر چه بر آمد نقوش، چشم بخود دار و گوش

چهرهٔ اوحدیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 8

    دو بدور ار چه گشت، در همه دوران یکیست

    #
  2. 9

    سایه جدا می کند صورت هامون ز کوه

    #
  3. 10

    ورنه بر آفتاب کوه و بیایان یکیست

    #
  4. 11

    گر چه بر آمد نقوش، چشم بخود دار و گوش

    انتخاب‌شده
  5. 12

    سایه نشینان پرند، سایه سلطان یکیست

    #
  6. 13

    گشت کلام و نطق، مختلف اندر ورق

    #
  7. 14

    ورنه خدای بحق، در همه ادیان یکیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 11 از «غزل شماره ۱۲۳ - آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیست...» است.