اشک چون سیم ببین، روی چو زر چیزی نیست

بدو چشمت که: مرابی تو به شبهای دراز

تا دم صبح بجز آه سحر چیزی نیست

گفته ای: درد ترا نیست نشانی پیدا

آبرویی نبود پیش تو من بعد مرا

که برین چهره بجز خون جگر چیزی نیست

دیگران را همه اسبابی و مالی باشد