که از بیم مردم مجالی نداشت

به آخر بداند خداوند لاف

که: در سر بغیر از خیالی نداشت

چه گویی که: صوفی نخوردست می؟

خوشا! وقت آزاده فارغی

که با کس جواب و سوالی نداشت

شکم بنده حال دهن بستگان