پای بر گردن گردون نهم از روی شرف

دیگر آن حلقه و آن دانه در در گوشت

که ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟

گر چو زلف تو شبی سر بنهم بر دوشت

طوطی چرب زبان، با همه شیرین سخنی

دم نیارد که زند پیش لب خاموشت