گر تو خواهی که بدانی: به چه روزیم از تو

تا تو بازآیی از آنجا که نمی یارم گفت

هیچ محتاج گرو نیست، که دل خواهد برد

خم ابروی تو، گر طاق برآید، یا جفت

روزگاری به شب مات نمی باید خفت

ز تمنای تو برخار جفا می خفتیم

تا چه گل بود که از هجر تو ما را بشکفت؟