که توانم ز تن و قوتم از کام برفت

جام در دست گرفتیم به یاد دهنش

می به شرم لب او چون عرق از جام برفت

نتوانم شدن از سایه دیوارش دور

ای صبا، از دهن او خبری بارسان

که به امید تو ما را همه ایام برفت

دوست در ولوله آن که: چو قاصد برسد