ای صبا، از دهن او خبری بارسان

می به شرم لب او چون عرق از جام برفت

نتوانم شدن از سایه دیوارش دور

که توانم ز تن و قوتم از کام برفت

که به امید تو ما را همه ایام برفت

دوست در ولوله آن که: چو قاصد برسد

دشمن اندر طلب آن که: چه پیغام برفت؟