بر من مگیر، کان به طریق گشاد رفت

بر بوی باد زلف تو شب روز می کنم

دردا! کز اشتیاق تو عمرم به باد رفت

روزی اگر ز زلف تو بندی گشوده ام

گفتی که: بامداد مراد تو می دهم

زان روز می شمارم و صد بامداد رفت

دل را غم تو زهر جفا داد و نوش کرد