دل من آینه صورت او بود و ز غم

شد دگرگونه دگری یار گرفت

این که در کار بلای دل ما می کوشید

اثر قول حسودست که برکار گرفت

آه می کردم و آن آینه زنگار گرفت

نه عجب خرقه پرهیزم اگر پاره شود

بدرد دامن هر گل که درین خار گرفت