آه می کردم و آن آینه زنگار گرفت

این که در کار بلای دل ما می کوشید

اثر قول حسودست که برکار گرفت

دل من آینه صورت او بود و ز غم

نه عجب خرقه پرهیزم اگر پاره شود

بدرد دامن هر گل که درین خار گرفت

گر ز خاک در او میل سفر می نکنم