ز آتشی بود که در خرمن من پار گرفت

گر ز خاک در او میل سفر می نکنم

نبود بر من مسکین، که گرفتار گرفت

بوی این درد، که امسال به همسایه رسید

ای صبا، از چمن وصل نسیمی برسان

که ازین خانه تنگم دل بیمار گرفت

با دل فارغ او زاری من سود نداشت