بما حکایت آن پیرهن بباید گفت

ز درد دوری او تا بکی کشم خواری؟

چو طاقتم به سر آمد سخن بباید گفت

نسیم صبح، اگر از یوسفم جدا گشتی

دوای درد دل اوحدی به دست کنم

گرم بهر که درین انجمن بباید گفت