دوای درد دل اوحدی به دست کنم

چو طاقتم به سر آمد سخن بباید گفت

نسیم صبح، اگر از یوسفم جدا گشتی

بما حکایت آن پیرهن بباید گفت

گرم بهر که درین انجمن بباید گفت