که تا نظر به تو کرد او، بکرد ترک امامت

ز شرم خازن جنت در بهشت ببندد

اگر تو روی چنان را در آوری به قیامت

دل امام به محراب ابروان بربودی

بکنیت و لقب ما چه التفات نمایی؟

برای نام همین بس که: بنده ایم و غلامت

سزد که بانگ نگوید دگر موذن مسجد