بکنیت و لقب ما چه التفات نمایی؟

اگر تو روی چنان را در آوری به قیامت

دل امام به محراب ابروان بربودی

که تا نظر به تو کرد او، بکرد ترک امامت

برای نام همین بس که: بنده ایم و غلامت

سزد که بانگ نگوید دگر موذن مسجد

که در نماز نیارد مرا جز آن قد و قامت