که در نماز نیارد مرا جز آن قد و قامت

بکنیت و لقب ما چه التفات نمایی؟

برای نام همین بس که: بنده ایم و غلامت

سزد که بانگ نگوید دگر موذن مسجد

چو سینه و جگر و دل مرا به جوش درآمد

طبیب عشق تو فرمود داغ و فصد و حجامت

ز هیچ روی تو با من چو روی صلح نداری