مسافری و غریبی به این دیار نیامد

طبیب عشق تو فرمود داغ و فصد و حجامت

ز هیچ روی تو با من چو روی صلح نداری

ستاده گیر به انصاف و داده گیر غرامت

که کاس حب تو خورد و نکوفت کوس اقامت

نه آن میان جفا بسته ای تو، شوخ حرامی

که هیچ قافله ای را رها کنی به سلامت