دشوار حدیثست این، آسان ز که پرسیمت؟

گفتی: نتوان پرسید احوال من از هر کس

فی القصه اگر روزی بتوان، ز که پرسیمت

گفتی که: به آسانی پرسم سخنت، نی، نی

گویی که: سراندازد پرسیدن سر من

ما را چو بترسانی، ترسان ز که پرسیمت؟

بر اوحدی از دانش بردیم گمان، اکنون