بر اوحدی از دانش بردیم گمان، اکنون

دشوار حدیثست این، آسان ز که پرسیمت؟

گویی که: سراندازد پرسیدن سر من

ما را چو بترسانی، ترسان ز که پرسیمت؟

او نیز برون آمد نادان، ز که پرسیمت؟