جوری که آن بت می کند بی اختیاری میبرد

دل باز در سودای او افتاد و باری می برد

چندیست تا بر روی او آشفته گشته این چنین

نه سر به جایی می کشد، نه ره به کاری می برد

من در بلای هجر او زانم بتر کز هر طرف