قامت من چون الف بود از نشاط

تیر غم در دیده بهرام کرد

دانه خالی، که بر رخسار تست

پای ما را بسته این دام کرد

آن الف را دام زلفت لام کرد

نازنینا، صبح ما را همچو شام

فتنه آن لعل خون آشام کرد