توسن دل، گرچه تندی می نمود

آن الف را دام زلفت لام کرد

نازنینا، صبح ما را همچو شام

فتنه آن لعل خون آشام کرد

عاقبت چشم تو او را رام کرد

آتش روی تو ما را سخت سوخت

گر چه کار اوحدی را خام کرد