در بر وی همه و روی به دیوارم کرد

سایه ای بودم و عکس تو بپوشید مرا

ذره ای بودم و نور تو پدیدارم کرد

دیده تا باز گشودم بتو، اندیشه ببست

آنکه اندر عقب من به تعبد کوشید

بعد ازین حال ندانست که انکارم کرد

مرده بودم، به سخن های تو گشتم زنده