مرده بودم، به سخن های تو گشتم زنده

در بر وی همه و روی به دیوارم کرد

آنکه اندر عقب من به تعبد کوشید

بعد ازین حال ندانست که انکارم کرد

خفته بودم، صفت حسن تو بیدارم کرد

باده هر که چشیدم سبب مستی بود

اوحدی زان قدحی داد، که هشیارم کرد