باده هر که چشیدم سبب مستی بود

بعد ازین حال ندانست که انکارم کرد

مرده بودم، به سخن های تو گشتم زنده

خفته بودم، صفت حسن تو بیدارم کرد

اوحدی زان قدحی داد، که هشیارم کرد