کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 7

گر دود زلف از آتش رویش جدا شود

چهرهٔ اوحدیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 4

    دل را، که پیش عارض او دم برآورد

    #
  2. 5

    دل در جهان به حلقه ربایی علم شود

    #
  3. 6

    گر سر در آن دو زلف چو پرچم بر آورد

    #
  4. 7

    گر دود زلف از آتش رویش جدا شود

    انتخاب‌شده
  5. 8

    آتش ز خلق و دود ز عالم بر آورد

    #
  6. 9

    جان و دل مرا، که به هم انس یافتند

    #
  7. 10

    هجرت، بسی نماند، که از هم برآورد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «غزل شماره ۲۰۴ - هر کس که در محبت او دم برآورد...» است.