روی من از خون دل نگار نگیرد

صید توام، ترک من مگیر، که دیگر

صید چنین کس به روزگار نگیرد

روز نباشد که در فراق رخ تو

بر سر من گر تو خاک راه ببیزی

از تو دلم ذره ای غبار نگیرد

هر چه بخواهی بکن، که بنده منقاد