که ناگه سرت با زبان برنگیرد

تو سرمایه بسیار گردان، که دل را

چو سرمایه پر شد زیان برنگیرد

زبان درکش،ای اوحدی، زین حکایت

ازان یار بیگانگی دارد آن کس

که پندار خویش از میان برنگیرد